مهران نقی‌زاده، نویسنده وبلاگ پژوهش‌های معماری، در یادداشتی با عنوان ارائه کامپیوتری، به این پرسش متداول دانشجویان معماری پاسخ داده است که چرا اساتید معماری با استفاده دانشجویان تازه‌وارد از رایانه مخالف‌اند؟

"... نکته مورد نظر من، تفاوت بین معماری و تصویرسازی است. هدف نهایی از عملیات معماری (بر خلاف تصویرسازی)، ساختن یک جسم واقعی است، جسمی که وزن دارد، حجم معینی از هوا را در خود می‌گنجاند، می‌توان تا حد دلخواه، به جستجوی جزئیات در آن پرداخت و ...، در حالی که در تصویرسازی هیچ‌کدام از اینها را نداریم.

دانشجوی تازه‌وارد معماری تجربه زیادی درباره اندازه‌ها ندارد و درک درستی از تفاوت نقشه یک‌صدم و یک‌بیست‌وپنجم از او انتظار نمی‌رود. برای دانشجوی تازه‌وارد، تغییر مقیاس، همان تشابه در هندسه اقلیدسی است، در حالی که در معماری، تغییر مقیاس، لزوما همراه با کاهش یا افزایش جزئیات است. به همین دلیل، دانشجوی تازه‌وارد را از کامپیوتر دور نگاه می‌داریم تا فرصت کافی برای کسب تجربه در مورد اندازه داشته باشد. وقتی با دست نقشه می کشیم، نمی‌توانیم روی آن زوم کنیم، بنابراین فقط آن چیزی را می‌کشیم که می‌توانیم. اما متاسفانه در رایانه تا حد دلخواه می‌توانیم زوم کنیم و به همین دلیل تا حد دلخواه می‌توانیم ترسیمات جزئی داشته باشیم. چنین امکانی را برای کسی که ورزیده باشد، خوب می‌دانم، اما معتقدم که برای دانشجوی تازه‌وارد سم مهلک است."