امیرمهدی خادمی، نویسنده وبلاگ در جستجوی ....، در یادداشتی با عنوان صنعت رزومه، تحلیلی خواندنی از رزومه‌‌های نمایشی و دهان پرکن، اما در اصل بی‌محتوای معماران ارائه داده است: 


"... شعور کاری و انسان‌شناسی در شهر سرمایه‌داری که با الگوی محبوب ماشین ـ انسان کار می‌کند، در حد دو صفحه خلاصه می‌شود، مثل تایم بیست‌دقیقه‌ای دفاع از رساله، مجبوری نمایش بدی تا گزارش. صنعت رزومه، پاسخی است جامع به چنین خواهشی. با توجه به اینکه در فرهنگ عامه، سطحی بودن و همه‌جا بودگی ارزش است و کارکردی همچون آدامس جویدن دارد، هرچه کثیرتر می‌شود، از هیچی، معنای بیشتری خلق می‌کند. در حقیقت، مثل یک آدامس بادکنکی، کش می‌آید، اما چیزی بدان افزوده نمی‌شود. ... لیستی از دفاتر محبوب شهر، ... مقاله با عنوان‌های فرا ادراکی، ... کتاب‌های تالیفی در حد ... و .... این سطحی بودن، تزیین داشتن، اضافه شدن، پرسه زدن و نمایش، بیش از اینکه معنا داشته باشد، زمان دارد و همه اینها پاسخی است جامع به شعور معماری بازاری عام که با یک ترانسفورم ساده حس فضا، خوب می‌شود و با یک پلات فتومات عالی و با یک شاسی یک‌سانتی، به اوج می‌رود. ..."